🌸ပုဂံလမ်းမှာ ချယ်ရီပန်းတွေ ပွင့်ရင်🌸

အိပ်မက်ဆိုတာ

နှစ်ယောက်အတွက် မလုံလောက်ဘူးတဲ့

နန်းရေ....

ထင်းရှူးတောတန်းဆီမှာ

လက်ပံပွင့်အကြွေကောက်မရသလို

ဒီဂရီမတူတဲ့ နှလုံးသားတိုင်းလည်း

နယ်နမိတ်စည်းတစ်ခုနဲ့ ခြားသွားနိုင်တယ်လေ

သတိရတဲ့အခါ 

တောင်တန်းတွေကို မော့ကြည့်ပစ်မယ်

လိုအပ်ချိန်တိုင်း မိုးတိမ်ရိုင်းတွေဖန်ဆင်းပေါ့ 

ဟန်ဆောင်အပြုံးတွေ 

မြေနီလမ်းမှာ ရှာရခက်ပါတယ်

နန်းရေ

ရွှေလီမြစ်ရေ ကြည်နေပြီလား

ဒုဋ္ဌဝတီရေအစီးနှေးသွားပြီလား

နန်းရေ

ဒုက္ခတွေ အနည်မထိုင်သေးဘူး

မင်းတို့မြို့အကြောင်းကြားတိုင်း 

ရင်ထဲ ဒုန်းစိုင်းတုန်းပဲ

မင်းကို တစ်ခါလွမ်းတိုင်း

ပန်းကိုင်းတွေခြွေတယ်

နန်းရေ မင်းမလိုချင်မယ့်

ကျက်သရေမရှိဆုံးအချစ်ကို ပျိုးမိတာပါ

စတော်ဘယ်ရီနယ်မြေမှာ 

ပင်မြင့်ချင်တဲ့အနမ်းတွေ အကျိုးနည်းရပေါ့

တစ်ချိန်ကျရင်လို့ ဆိုဖူးသမျှစကားတွေ

မင်းအနား ယင်ကောင်အဖြစ်ဝဲပါစေ

နန်းရေ

ငါရူးတယ်လို့ ဆိုချင်ဆို

ဘုရားတွေကို ထပ်မကျိန်တွယ်တော့ဘူး

ငါတို့အတူလို့ စိတ်ကူးထားသမျှအတွေးတွေ

ငါ့အပေါ် ဝဠ်ကြွေးမြဲပါစေ

နန်းရေ မင်းမို့လို့

မင်းမို့လို့သာပဲကွယ်

မဖြစ်နိုင်တဲ့ကြိုးတွေ အတူကျစ်ခဲ့တာ

မဖြစ်နိုင်တဲ့အဖြစ်ကို အတူချစ်ခဲ့တာ

ဒီတစ်ခါ နောက်ဆုံးဆိုမှ မင်းကမုန်းရက်တယ်

တောင်တက်လမ်းတွေတိုင်း

သိုင်းဖက်တဲ့လက်ကလေး လိုချင်မိရုံပါ

တခုခုဆို မျက်လွှာပင့်ကြည့်တဲ့

စိတ်ရဲ့အကြည်ဓာတ်လေး လိုချင်တာပါ

နန်းဆိုတာ ရင်ဘတ်နဲ့အနာခံပြီးထိုးခဲ့တဲ့

တက်တူးတစ်ခုပါ

နန်းဆိုတာ ဝင်သက်နဲ့လာလာငြိတတ်တဲ့

ဂယက်ဆူးတစ်ခုပါ

ဒီတစ်ခါ

ရောက်ဖူးနေကျ နေရာရောက်တိုင်း

တွေ့ဖူးတဲ့အတိတ်တွေ ထပ်မတွေ့တော့ဘူး

ပျော်နေတဲ့ ငှက်အုပ်ကြီးကို ထိုင်ပြီးကြည့်မယ်

နန်းရေ...

အညာမှာ နှင်းတွေဝေနေပြီ

ကွေ့ကောက်တဲ့ ဒေသတွေဆီ 

ခြေဦးတောင်မလှည့်တော့ပေမယ့်

နန်းရေ......

အဆင်ပြေရင် ပုဂံကချယ်ရီတွေ

မင်းအတွက် နောက်ဆုံးလက်ဆောင်အဖြစ်

ပေးချင်တယ်

                                               

                                               -သွင်ထူးသာ

                   (နောက်ဆုံးကျည်ဆန်စာအုပ်မှ)